Video in de klas. Wat moeten we ermee?

18 januari 2016 | Gert van Tol

Met enig ongeduld zit de leerkracht achter zijn bureau, in afwachting van de VIB-er van de het samenwerkingsverband. De les moet beginnen, maar het wachten is op de specialist, die een afspraak heeft gemaakt met de leerkracht, die op aandringen van de intern begeleider wel wat feedback kan gebruiken. Het directe instructiemodel is hot item in de vereniging. Alle leerkrachten worden gezien, gefilmd indien nodig en daarna voorzien van de nodige ontwikkelpunten op vaardigheidsniveau. Eén van de indicatoren is ‘de les op tijd beginnen’. Dus… beginnen en niet wachten op mevrouw de cameraman.

De les wordt natuurlijk begonnen met een terugblik op de vorige les en het doel wordt expliciet gesteld. Conform het boekje. Ineens gaat de deur open (er is niet geklopt) en met veel overtuiging van eigen kennis en onmisbaarheid voor de samenleving (samenwerkingsverband) komt de VIB-er binnen. De camera wordt omzichtig opgesteld, terwijl de voormalig leerkracht vriendelijk knikt naar alle kinderen, die nu natuurlijk het doel al vergeten zijn en alleen maar nieuwsgierig kijken naar zoveel techniek in de klas.

Zuchtend vervolgt de leerkracht haar les. Straks zal in het feedback gesprek vast klinken, dat de les wat rommelig op gang kwam. Tja, hoe zou het ook. Wie is nu waar verantwoordelijk voor?

Herkent u dit? Nee, natuurlijk niet. Want we hebben alleen maar zeer goed opgeleide VIB-ers, toch? Maar, als we het hebben over zelf verantwoordelijk leren, dan is het van belang dat de leraar zelf weet wat hij wil en hoe hij kan veranderen. Met de SWIVL robotcamera maken we de leerkracht regisseur van zijn eigen professionaliteit. Zelf filmen, vragen om feedback en werken met collegiale consultatie. Nieuwsgierig geworden? Bel ons dan voor een vrijblijvende demonstratie en een proefopstelling.